sarah 的个人资料Highway To Hell照片日志列表更多 工具 帮助

日志


1月24日

Veel teveel stilte zonder kinderen !

sparkels
 
Genoeg stilte...
 
sparkels
 
Bah, het is hier veel te stil! Ken is zoals normaal deze week bij zijn vader, Nikki is woensdagochtend met school vertrokken tot vrijdag. Geniet van de rust zeggen ze dan! Eerlijk....ik vind er niks aan! Ben wel een paar dagen ziek geweest, verkouden, spierpijn enz.... Dan kan je wel lekker uitzieken, je hoeft voor niemand uit je zetel en toch... Ben het kindje van de buren al eens gaan lenen maar ik zal toch blij zijn dat mijn gangsters terug thuis zijn. En ooit....ooit komt er een tijd dat ze de deur uitgaan e. Ik weet het, het is nog veel te vroeg om daar aan te denken maar ooit komt wel he! Hopelijk zie ik het op tijd aankomen en vind ik iets om me mee bezig te houden dan, sporten? Ach, zorgen voor later.
 
Wel, de laatste tijd is er heel wat veranderd in mijn leventje! We (de kinderen en ik) wonen terug alleen, na drie jaar terug alleen als volwassenene in huis. Ik heb altijd al een hekel gehad aan veranderingen, ik heb het liefst dat alles blijft hoe het is. Maar met sommige dingen gaat dat zo niet, deze beslissingen was voor ons allemaal het beste. Ik wou alleen dat ik het al weer gewoon was. Dan ben je wel blij met je vrienden als er zoiets gebeurd hoor! Ik heb een supervriend heel ver weg, maar als ik hem nodig heb is het maar de pc opzetten, berichtje sturen en .... daar is hij dan! Het rare is dat ik het vaak niet hoef te doen, net of hij het voelt en dan is hij me voor. Het is iets wat ik met geen woorden kan beschrijven, weet niet hoe die mens te bedanken!
En dan mijn lieve, lieve vriendin, best ook ver weg maar voelt ook zeer dicht bij! Hoe vaak heeft zij mij al met haar eigen woorden zoveel kracht en steun gegeven?! Zelf in een moeilijke situatie maar toch paraat staan voor een ander! Dit is zo kostbaar, zo echt!
Ik denk dat het daarom is dat ik me vlug herpakt heb, ik kon de bezorgdheid en verdriet van die mensen voelen. Dat wou ik zeker niet hebben dus trek je alles weer netjes recht en ga je weer door.
Maar ook heel dichtbij is er een fantastisch persoontje, mijn buurvriendin! Wat een oplettend iemand joh! Ik kan me er nu wel ziek om lachen, een paar keer per dag kwam ze even kijken of het wel ging, zonder veel woorden. Wou ik praten dan moest ik het zelf aangeven, het ging zo gemakkelijk. Ging ik weg, keek ze of ik ook wel weer veilig thuis kwam. Ging het toch moeilijk met me, had ze eten voor de kinderen en zorgde ze dat het huiswerk al klaar was zodat de kinderen niet veel zouden merken.
Waauw.....ik besef maar al te goed dat ik een gelukzak ben!!!! De laatste dagen hebben we ( buurvriendin en ik) het er vaak over gehad. Wel, mijn moeder leeft maar ik pas niet in haar leven, mijn pa heeft zelf nog een jong gezin en dus ook niet veel tijd, maar als ik dan zie wat voor echte vrienden ik dan heb.....dat is meer waard hoor.
Voel me dus weer een pak sterker. Ach ik weet ook wel dat er nog dagen zijn dat het weer niet gaat maar die gaan ook weer voorbij! 
 
Nu verheug ik me op morgen, de twee kinderen terug thuis. Volle bak leven in ons huisje!
Voor jullie een fijn weekend met heel veel lawaai, nog veel meer plezier en nog meer liefde!
 
 
 
1月9日

Even pauze

versiering

Lieve vrienden, ik ga even pauze nemen. Ik moet dingen op orde stellen en tijd vinden om mezelf wat rust te geven. Er zijn in het leven dingen die je liever niet meemaakt maar zoals we allemaal al wel ontdekt hebben....soms hebben we het niet in de hand. Misschien kan ik er later wat meer over vertellen, maar niet nu, ben veel te moe en weet het zelf niet nu. Ik wil alleen maar dat jullie begrijpen waarom je misschien even niets van me hoort, dat wil niet zeggen dat ik niet aan jullie denk! Dankzij deze space heb ik mensen leren kennen die ik nooit meer zou kunnen missen, die meer geworden zijn dan vrienden, die meer voor me betekenen dan ik ooit zou kunnen vermoeden en die mij ook het gevoel geven van echt iets te betekenen voor hun! Jullie weten het en ik kan jullie daar niet hard genoeg voor bedanken! Wat ik altijd zo gemist heb, zo naar verlangd heb krijg ik dan van mensen die ik maanden geleden niet eens kende. De laatste dagen is er genoeg geweent geweest, tijd om op adem te komen. Geen zin om terug in het ziekenhuis te belanden!

Ik hoop gauw weer terug te zijn, voor jullie een dikke knuffel, dikke kus en een dikke merci omdat jullie er zijn!!!!!!

hart in handen