Ben x...DE nieuwe film van Nic Baltazar!

Gisterenavond gaan kijken...en die film zal me bij blijven. Het zou een goed idee zijn om deze film in de scholen te draaien voor onze tieners. Eigenlijk gaat het hier niet alleen om autisme maar ook over pesten en dat is nu ook wel een probleem van deze tijd. Mensen staan hier niet altijd bij stil maar pesten kan wel serieuze gevolgen hebben en niet alleen voor de persoon die gepest word maar voor heel het gezin er rond!

Voor ik de film gezien had was ik al enorm blij dat er eindelijk een film over autisme de cinema haalde en het ook eens op een ander manier liet zien dan "Rain Man"! Er zijn nog zoveel misverstanden in deze wereld over autisme en hopelijk kan dit weer een beetje helpen om de mensen te laten zien dat er nog andere vormen van autisme bestaan.

In deze film herkende ik veel dingen...de manier van praten van Ben, van denken, van gaan, bewegen... Niet alleen van Ben...ook van de moeder! Ik mag niet alles vertellen want het is een film die je echt moet gaan zien! De moeder staat van in het begin achter haar zoon...hoe moeilijk het ook is...soms niet weten hoe en wat ze kan doen...maar altijd achter haar zoon... Er zijn soms situaties waar je het gewoon niet meer weet... maar als moeder kan je en mag je gewoon niet opgeven...dat herken ik heel duidelijk.

Toen mijn zoontje nog een babytje was heb ik altijd wel "iets" gevoeld...alles was anders dan met zijn zus. Ja je vergelijkt toch wel een beetje he. Wanneer hij dan naar de kleuterschool ging kreeg ik dezelfde reactie van de juf...mijn familie zag het niet...zij waren ook nooit zo lang bij mijn zoontje. Eindelijk kreeg ik begrip voor hetgeen ik opmerkte...zijn bewegingen waren heel stroef en stijf, maar dat was volgens de familie omdat hij LUI was. Zijn aandacht was altijd waar het niet moest zijn, maar dat zou dan weer geweest zijn omdat hij in niks geintreseerd was. Hij luisterde volgens hen ook niet goed en dat kwam dan weer omdat hij verwend was. En ik als moeder dan maar proberen uitleggen, NEE NEE NEE zo is het niet. Het ging gewoon niet anders...bij mij leek het altijd of hij niet verder kon nadenken, bij ons gaat alles automatisch en bij hem stopte het gewoon. Toen de diagnose gesteld was en ik alles ging opzoeken over autisme werd alles heel helder voor mij...wat ik altijd ondervond werd nu bevestigd en uitgelegd. Ik probeer in zijn wereld te zien, op zijn manier te denken, op zijn manier te voelen...dat helpt...maar het blijft moeilijk en ik heb enorm veel angst voor de toekomst. Hoe ver gaat hij zich nog kunnen ontwikkelen, gaat het erg opvallen voor andere mensen, gaat hij problemen krijgen met werken.... Dat zal ik allemaal moeten afwachten, nu hij groter word begint je het verschil met zijn leeftijdsgenootjes toch te zien en merk je ook dat het bij hun ook opvalt dat hij soms "raar" praat en reageerd. In mijn ogen is er niks raar met hem maar is hij gewoon..... speciaal! Je hoeft het niet altijd negatief te bezien en als je volgens zijn manier wil denken dan merk je wel dat het best intressant kan zijn!!! Het kan moeilijke situaties met zich meebrengen maar ook wel grappige momenten hoor! Hij heeft altijd wel een speciale, eigen woordenschat gehad. Enkele vbtjes...heuvelberg!? dat was zijn navel, dribbels dat waren stippen, mistig zijn dat was wanneer je hees bent! Zo kan hij ook niet goed het verschil zien tussen wat kan op tv bv of wat kan in het echte leven. Wanneer we op een keer een bezoekje brachten op het kerkhof wou hij plotseling weg...waarom zei hij niet (hij heeft dan ook niet door dat hij dat beter kan vertellen zodat we hem ook begrijpen) tot hij dan toch eindelijk antwoorde op mijn vragen. Wat bleek nu? Hij dacht dat al die mensen die begraven waren er dadelijk gingen uitkomen en gingen dansen net zoals in het videoclipje Thriller van Michael Jackson!!! Nu kun je je wel voorstellen wat er dan door zijn hoofd is gegaan!

Ik ben ooit naar naar een lezing geweest van een vrouw die autistisch was en wat zij vertelde was eigenlijk heel simpel! Autisme is niet moeilijk....doe wat je zegt en zeg wat je doet! Daar komt het op neer...mensen met autisme nemen alles heel letterlijk op dus eigenlijk niet eens zo moeilijk als je hier over nadenkt.

Over de film kan ik niet veel vertellen die moet je gewoon zien. Mooi verhaal, knappe effecten, schitterende acteurs en een mooi einde....

Voor de mensen die de film gezien hebben...ik ben benieuwd naar jullie reactie...

 Groetjes Sarah xxx