Nog even en we kunnen terug rondtoeren met m'n botsautootje...pff het wordt tijd want dat openbaar vervoer is niks voor mij! Een hele bus vol volk en niemand die wat zegt...niet als deze persoon meereist hoor...ik laat ze wel praten. We hebben maar een paar keer moeten gebruik maken van de bus...telkens was er wel een show bij. Mijn zoon zijn specialiteit...olifanten immiteren...rare geluiden maken...je ziet de mensen dan krampachtig hun best doen om niet te lachen...verloren moeite want mijn zoon gaat door tot ze lachen...ik zou soms onder de stoelen kruipen dan!

En duur dat openbaar vervoer...snap er niks van...beter voor het milieu maar niet voor mijn portemonnee!

Ik zal blij zijn wanneer ik weer in dat vertrouwd bakje zit! Hopelijk gaat hij nog een jaar of twee mee...hij is nog maar vijf jaar maar met mij als chauffeur telt dat wel dubbel! De garagist stelde me van alle vragen...wat ken ik nu van auto's?! Een hele preek gekregen van mijn pa. "Sarah, wist je dat er geen water meer in de auto zat?", wel ja pa dat wist ik, de sproeiers deden het niet meer. Maar blijkbaar ging het om een ander plaatsje waar nog water nodig was...hoe kan ik dat nu weten!!!! Ik vergeet al om de benzinetank te vullen...zal ik de rest ook nog moeten nazien! Daar hou ik me niet mee bezig...hopelijk gaat mijn pa dat nu wat mee in de gaten houden.

Heb al heel wat grappige situaties meegemaakt in de garage...nieuwe auto gekocht en na een paar weken ging ik reklameren dat mijn stuur scheef stond...je wil het antwoord niet weten!!! Ben ik beschaamd dan? Nee joh...dat ding gebruik ik om lekker rond te hobbelen en de rest moet ik niks van kennen...

Wel een gepeperde rekening...1600 euro...wanneer ik die moet overhandigen gaat de man toch hard moeten trekken aan de biljetten zalle! Grrrr

Gezinsuitbreiding...

Wel niet gepland...maar zeer welkom! We hebben nog een tijdje getwijfeld maar nu is het toch duidelijk zichtbaar....nee ik ben niet zwanger! Onze poes Odette gaat voor extra volk zorgen in ons gezinnetje. Eindelijk eens goed nieuws...alhoewel het eigenlijk de bedoeling niet was.

Onze poezen komen niet buiten...dus weten we zeker wie de papa is. Niet( gedacht dat het ging lukken. Toen ik ze zag prutsen dacht ik...geen paniek daar komt nooit iets van ! Toch dus. De geniepigaards! Ik hoop dat ik een goeie thuis kan vinden voor de poesjes...eentje gaan we toch maar houden... Dat gaat niet anders natuurlijk!

Onze toekomstige mama doet niets anders dan eten en slapen...ze vreet de oren van m'n kop!

Als de kittens er zijn dan gaat de kater (Firmin) toch een bezoekje moeten brengen aan de dierenarts! Ocharme, heb al medelijden met de stakker... Onze andere kattin (Irma) laat zich niet zo makkelijk vangen door die Firmin...ze is heel ijdel en geen simpel karakter zalle...

Volgens mij onze kater!!!

Vrijdag 2 november...wat een pechdag! Eigenlijk begon de dag best gezellig...begon! Na een lekker ontbijt even gezellig naar de markt...de regen kon me niet veel schelen. Na de markt nog wat boodschappen doen voor moemoe en dan naar huis. Ondertussen was het al middag en moest ik mijn zus naar huis brengen, ze komt regelmatig logeren in't weekend en in de vakanties. Zij word bijna 15 en is dus maar 3 jaar ouder dan mijn dochter, zij zijn hartsvriendinnen en zijn dus graag zoveel mogelijk bij elkaar.Gezellig hier in huis als ze samen zijn, mijn zus (Rebecca) is heel wat rustiger dan mijn dochter ( Nikki) ...Nikki is een echt "haantje de voorste"! We stappen samen in de auto maar ver zijn we niet geraakt...aan het einde van de straat hoorde ik een knak en mijn auto deed niks meer...gedaan. Wat doet een mens dan? Naar papa bellen...effe gekeken en waar ik voor vreesde was dus werkelijk waar...distributieriem kapot! Wat mij dan intresseerd is wanneer de auto terug klaar is en wat het gaat kosten...dit weekend heeft hij geen tijd en het zal toch zeker een 1000 euro gaan kosten! 

denk ik dan!!! Juist voor een 300 euro kosten bij de tandarts, een verhuis in aantocht, de feestdagen komen eraan....pfffffffffffff! Had ik dat 's morgens geweten dan had ik niet uit mijn bed gekomen.  

 Dan die lieve tienerdochter van mij...mama, het word tijd om mijn haar eens een ander kleurtje te geven he! Haar lange blonde haren moeten chocoladebruin worden. Dus wij naar de winkel en een nieuw kleurtje halen...het uit haar hoofd praten lukt toch niet...ach en zolang ze haar lange haar niet wil afscheren is het niet zo erg zeker?! Dan beslist ze ook maar even dat ze het maar beter kan uitmaken met haar vriendje want twee weken is toch wel lang he! Ocharme het ventje is er niet goed van...en ik ook niet...ik wist niet dat ik zo gevoelig was voor die dingen. Het is nu ook wel een hele mooie jongen, heel beleefd, heel lief, alles is goed voor hem en hij overlaad haar met complimentjes. Nu weet hij niet wat hij verkeerd heeft gedaan...hoopt nog altijd dat het goed komt! Ook al is het maar puberliefde...het kan verdomd pijn doen! Ik zal me er maar niet mee bemoeien...ik heb ze toch proberen duidelijk te maken dat ze voorzichtig moet zijn om geen mensen te kwetsen. Ik denk dat ze dat pas gaat begrijpen als ze dat zelf eens meemaakt...

Ik hoop dat volgende week een beetje possitiever gaat zijn en dat mijn autootje snel klaar is...